Wcześniejsze

2014/2015 2013/2014 2012/2013 2011/2012 2010/2011 2009/2010 2008/2009 2007/2008 2006/2007 2005/2006

Naqlun - misja Naqlun

Misja Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW

 

Kierownik Misji: Prof. Włodzimierz Godlewski

 

Instytucje uczestniczące w projekcie: Instytut Archeologii UW, Francuski Instytut Archeologii Orientalnej w Kairze (IFAO)

 

Miejsce badań:  Deir el-Malak Gubrail (Naqlun), Oaza Fajum, Egipt..

 

Misja Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW w Naqlun, kierowana przez prof. Włodzimierz Godlewskiego we współpracy z prof. Tomaszem Derdą, pracowała od  1 września do 4 października 2008 roku równocześnie na: stanowisku B – południowa część głównego zespołu  klasztornego;   stanowisku S – południowo - centralna część klasztoru oraz w zespole eremów zachodnich – na dziedzińcu eremu 85. Równocześnie  prowadzono szczegółową dokumentację obiektów drewnianych z klasztoru odsłoniętych w sezonach 1991 – 2008 połączoną ze specjalistycznymi badaniami archeobotanicznymi.  Misja liczyła 12 osób w tym 4 studentów Instytutu Archeologii UW. Ze względu na bogactwo materiału pozyskiwanego w trakcie prac członkowie reprezentowali różne specjalności – obok archeologów w pracach brali udział papirolodzy pracujący nad tekstami greckimi oraz zapisanymi w języku arabskim i koptyjskim, antropolog, ceramolog oraz biolog ze specjalistycznym sprzętem użyczonym Misji przez Francuski Instytut Archeologii Orientalnej w Kairze.

 

Sektor S i B – obejmuje centralna i południowa część rozległego kompleksu zabudowy monastycznej, raczej o charakterze gospodarczym . W sektorze S odsłaniano dwa zespoły pomieszczeń stanowiących budowlę K i budowlę L  oddzielonych od siebie wąska ulicą. Obie budowle były zbudowane z cegły suszonej  na reliktach starszej zabudowy. W Budowli K odsłonięto małą piwniczkę przekrytą  sklepieniem oraz kilka naczyń zasobowych wpuszczonych w poziom chodzenia. Na podstawie odsłoniętej ceramiki oraz tekstów zapisanych w języku koptyjskim i arabskim może funkcjonowanie obu budowli datować na X – XI wiek. W sektorze B odsłaniano również dwie budowlę B.20-26 i B.1-3. rozdzielone

wąska ulicą.. Zbudowano je w XI – XII wieku na terenie wcześniejszego wysypiska śmieci klasztornych. Obie budowle miały charakter gospodarczy. W zasypie Budowli B.1-3 znaleziono trzy złote dinary fatymickie.

 

Pomieszczenie B.26 –w  północno-zachodniej Sali budowli B.20-26 wykonano wykop o powierzchni 2.5 x 5.0m w celu precyzyjnego przebadania zasypu zalegającego poniżej fundamentów budowli  stanowiącego fragment rozległego śmietnika klasztornego z V – VIII wieku powiązanego z funkcjonowaniem w centralnej części komu na stanowisku A „eremu sakralnego”. W trakcie eksploracji wydobyto bardzo bogaty zespół ceramiki stołowej i zasobowej, amfor, zatyczek do amfor, wyrobów plecionkarskich, fragmentów tkanin, obiektów drewnianych i wyrobów ze szkła. Ale najbardziej cenne są dokumenty zapisane w języku greckim na papirusach, i koptyjskim na pergaminach i papierze. Po raz pierwszy potwierdzono równocześnie nazwę klasztoru w języku greckim, koptyjskim i arabskim. Całkowicie zachowany grecki list (Nd.08.741) został wysłany przez kapłana, diakona i całą społeczność wioski Tebetny ( c.10 km na zachód od Naqlun) do „świętych ojców, kapłana Agathesa, i diakonów apa Neilammona i apa Aanesa, i wszystkich mnichów świętego Neklonion”

 

Grób T. 500-501 – w górnych warstwach zasypu badanego pomieszczenia odsłonięto całkowicie niespodziewanie podwójny grób: mężczyzny i kobiety, należący niewątpliwie do bardzo rozległego cmentarza koptyjskiego z końca XI – XIII wieku ulokowanego na stanowisku A wokół kościoła Archanioła Michała. Grób T.500-501 był znacznie oddalony od cmentarza badanego w latach 1999 – 2002. Mężczyzna był pochowany w drewnianej trumnie , zaś spoczywająca obok kobieta była zawinięta w matę. Starannie zawinięte w całuny, częściowo zmumifikowane ciała, w dobrze zachowanych szatach, były dodatkowo wyposażone w naczynka szklane, grzebień oraz owoce ogrodowe.

 

Program badań drewna i roślin pochodzących z pochówków koptyjskich na cmentarzu A – obszerny materiał składający się 568 obiektów drewnianych został poddany szczegółowym badaniom przez dr hab. Jarosława Zielińskiego z zastosowaniem specjalistycznego sprzętu laboratoryjnego z IFAO w Kairze. Określono gatunki drewna lokalnego jak również pochodzącego z importu ( spoza Egiptu). Przebadano również rośliny, liście i owoce pochodzące z Cmentarza A, datowanego na okres - 2 połowa XI w – XIII wiek.

nr osoba specjalizacja afiliacja
1. prof. dr hab. Włodzimierz Godlewski kierownik misji Instytut Archeologii UW
2. dr hab. Tomasz Derda papirolog Instytut Archeologii UW
3. Dorota Dzierzbicka archeolog Instytut Archeologii UW
4. Szymon Maślak archeolog Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW
5. dr Christian Gaubert arabista IFAO, Kair
6. Grzegorz Ochała archeolog Zakład Archeologii Śródziemnomorskiej PAN, Warszawa
7. dr Jarosław Zieliński archeobotanik Zachodniopomorski Uniwersytet Technologiczny, Szczecin
8. Iwona Zych archeolog Centrum Archeologii Śródziemnomorskiej UW
9. Katarzyna Danys student archeologii Instytut Archeologii UW
10. Łukasz Krupski student archeologii Instytut Archeologii UW
11. Paweł Niedbał student archeologii Instytut Archeologii UW
12. Marzena AnnaOżarek student archeologii Instytut Archeologii UW

wybierz opcję z menu:
misje prace doktorskie komunikaty
© 2008-2014
Stworzenie strony internetowej: grupamak.pl